Baging hamur-awon si Tatay
Masarig syang sandigan;
Tinumang ang kapobrehan;
Hinampang, dai pig duragan
Nag late sa pungko,
Nag oma sa kapantayan,
Namanwit sa lawod,
Nakitrabaho maski saen.
Ultimong isog ning mga Hapon
Sinimbag ning mahuyong kapakumbabaan
Sa pagdagos nyang paki iwal sa kadaihan.
Maogma syang kanatad sa mga duragan;
Hariging macusog na mararaoman.
Ang sainyang cusog gikan sa
Pagsarig sa Diyos na Kaglalang,
Pagkaminurootan ning familya;
Kaya, gabat ning buhay kinaya nya.
Kang gapuson sya ning kahelangan,
Kagadanan saiya pang nilabanan
Sagcod na coahon sya nin Kagurangnan.
Pero ang banhi ning kahigosan
Dai nag suko sa sainyang lubongan.
Nagtalubo ito sa sainyang kaakian
‘Nganing patunayan ang panindugan:
DAOG NING HIGOS ANG PAGTIOS
